سلام دوستان وصله پینه ای

 

چطورید خوبید ؟

بی من خوش می گذره ؟

نمی گذره !

خوب آمدم دیگه ! بعد از تحریم نتی ، درست زمانی که انقدر به جعبه سیم های تلفن داخل ساختمان ور رفتم تا یاد گرفتم که چطور باید تلفن آپارتمان خودم و بوصلم (اخه خونه ی من و مامی و ددیم یک طبقه فاصله داره از هم )  دقیقانصفه شب که تلم و وصل کردم صدای پووووووووووووووخ ترکیدن کله ی مانیتور رو شنیدم و از انجایی که من هیچ وقت منت نمیکشم تا الان امدنم طول کشید .

ولی چه امدنی !!

من الان شما رو از یک مانیتور LCD  میبینم ، آن هم 19 اینچچچچچچچچچچچچچچچچچچچ

احتمالا چند وقت دیگه هم ADSL دار می شومممممممممممممم

برید حالشو ببرید !

از لطف دوستان که این مدت سر میزدن خصوصی عمومی کلا ممنون

پینوکیو خان دیدی تحریم و این طوری می شکونن !! حال کردی !!

کلی این مدت عاطیه عزیزم این کمبود نت و جبران کرد ، چه جوری ؟؟؟ بماند دیگه !!

 

و اماااااااااااااااااااااا

 

... " در هر حرفه ای که هستید ، نه اجازه دهید که به بد بینی های بی حاصل آلوده شوید ، و نه بگذارید که بعضی لحظات تاسف بار ، که برای هر ملتی پیش می آید ، شما را به یاس و نا امیدی بکشاند . در آرامش حاکم بر آزمایشگاه ها و کتابخانه هایتان زندگی کنید . نخست از خود بپرسید : برای یادگیری و خود آموزی چه کرده ام ؟ سپس هم چنان که پیش می روید ، بپرسید : من برای کشورم چه کرده ام ؟ و این پرسش را آنقدر ادامه دهید تا به این احساس شادی بخش و هیجان انگیز برسید که شاید سهم کوچکی در پیشرفت و اعتلای بشریت داشته اید . اما هر پاداشی که زندگی به تلاش هایمان بدهد ، یا ندهد ، هنگامی که به پایان تلاشهایمان نزدیک می شویم ، هر کداممان باید حق آن را داشته باشیم که با صدای بلند بگوییم : من انچه در توان داشته ام انجام داده ام . "

                                                           پاستور

 سحر خوش