دلم گرفت از ...
سلام دوستان وصله پینه ایی
انگار امسال واقعا نه نه سرما داره با رفتن مبارزه ی سختی میکنه، انقدر باد شدیدی میاد که با صدای زوزه ی آن یاد داستان های ترسناک و دلهره اور می افتم . البته شاید چون به واقع دلهره دارم، چقدر بد هست که ادم گیر ادم های زبان نفهم و پر توقع بی افتد ، چقدر سخت است که کاری را به جد و خوبی و منظمی انجام دهی و فکر کنی انگار کار خودت هست و چون طرف اشناست بگذاری پای وجدانش نوع تسویه حساب را و او حتی زبان نگرداند یک تشکر خشک و خالی کند و حتی شرایطی به وجود اورد و روح تو را انچنان معذب کند که تو همچون بز ( اخوش ) از او تشکر کنی !! چرایش را هم ندانی !!!!! در صورتی که باید ....
این که از من و ...
تجربه ام شد تا دیگر ...
خیلی ناراحتم حس فریب خوردگی دارم 
بی چاره عشقولم چند وقته لپ تاپ به بغل همش داره می خونه می نویسه می خونه می نویسه .
ان وقت کار ها رو تحویل دادیم و ...
باید استرس داشته باشیم که آیا پول را می دهند !!؟
بعد خنده ات میگیرد و در نهایت تاسف با خودم می گویم چرا ادم ها وقتی باید به ان ها پول پرداخت کنیم انقدر متفاوت از زمانی اند که پول باید در مقابل کار تو پرداخت کنند !!!؟
شاید بگویید این ها طبیعی است ولی برای من درکش سخته که چرا ادم ها یادشون میره اگر هر کدوم از ما عدل رو در جایگاه خودمون رعایت کنیم دنیای منصفانه تری برای خودمون و اطرافیانمون ایجاد میکنیم .
امیدوارم این عید و برنامه ریزی هایی که هر کداممان کردیم به عدل برایمان رقم بخورد 
بنابراین امسال تصمیم گرفتم بدون استرس های شب عید که همیشه دم عید در خانه ی اطرافیان بر سر خانه تکانی حاکم بود با برنامه ریزی خونه را با عشقول تکان دهیم. این شد که این روز ها هیچ کاری برای انجام نداریم. خانه ی ما در بازه ی زمانی ۱۰ تا ۱۲ تکانده شد و ما الان کلی حال نمودیم. دست رحمت اقا و صفیه خانم و اتوشویی درد نکند در این مسیر . 
تازه یک شیرینی و خشکبار فروشی در اجودانیه و سوپر یاران شعبه ی محله ی ما در حال فروش شیرینی های ماست امسال یک پیری تستی کردیم از سال بعد می ترکانیم و صنعت خانگی را ارتقا می دهیم چون لذت بخش هست وقتی برای خودت کار میکنی.
فقط چند تا آرزو هم دارم اینکه شغل هایی مثل گارسونی و شستشوی ماشین در کارواش رو نیز تجربه کنم و هم چنین مثلا مامور خرید اجناس برای پروژه های ساختمانی و ناظر ساختمان
و تنها بویی که تو شهر پیچیده بود بوی گوگرد بود 
... مجتبی پر 
من یک پینه دوز تنها بودم که آمده بودم در اینجا جسم و روح جریحه دار شده انسانیت از دردهای روزگار را با نوشته هایم وصله بزنم شاید کالبد جدیدی از این وصله پینه ها پدید بیاید، الانم پینه دوزم و به دنبال وصله زدن اما دیگه تنها نیستم از آبان 88 با لاکی پینه خوردیم و لحظه هامان را عاشقی می کنیم داغ داغ .