در گوشی . . .

سلام دوستان وصله پینه ای

از امروز دقیقا ۹ روز دیگه مونده تا شب عروسی استرس داره به اوج خودش می رسه !! چراش رو هم نمیدونم ؟؟!!مثلا من که عشقول و در مسیر جاده هراز ان هم با ترافیکی از ماشین های سنگین تشویق به سبقت گرفتن میکردم و کلی با این ماشین بازی حال می کردم و از دنده ۵ دوست نمیداشتم پایین تر بیایم الان عشقول از پارکم می خواد در بیاد من می ترسم با یه چیزی برخورد کنیم و هر ان در حین رانندگی در خیابان منتظرم یه چیزی له کنه ما رو و ما . . . یا اینکه هر چیز شکستنی که دستمه دائم حس می کنم الان میوفته و بامبی صدا میده ... صدای دلر ( هنگام نصب وسایل ) رو که اصلا نمی تونم تحمل کنم تمام سیستم عصبیم میریزه به هم با همه ی اینا ولی وقتی درب منزلمون و باز میکنیم و تو همه ی ان شلوغ پلوغی هاش لذت انتخاب دو نفره و چیدمان و تلاش های دو نفرمون و البته لطف های پدر مادرهامون برای ایجاد این شرایط و می بینم واقعا حسی که شاید بشه برای این لحظه اسمشو گذاشت خوشبختی میاد زیر زبونم یا شاید توی دلم؟! خیلی خوشایند که ادم برای تک تک وسایل خونش یک ذهنیتی داشته باشه و بگرد و ان ها رو پیدا کنه و اخر هم خونه به ذهنیت دو نفر نزدیک بشه ... با تمام اختلاف سلیقه ای که دو نفر می تونن داشته باشن ... فکر مینم عمده اختلاف سر انتخاب مبل بود که عشقول با من توافق کرد و البته من هم به جبران با ان در انتخاب لوستر به توافق رسیدم اتاق خوابمون یاسیست و با رنگ بفش و زرد تزیین شده ، اتاق کار نارنجی که با رنگ سبز تزیین شده ! انچه که هویت من و عشقول تو این خونه نشون میده کتابخونه است که جفتمون منتظر روز تحویل گرفتنش هستیم تا کتاب هامون رو بچینیم سالن که به شکل یک تیکه است و ما یک دست مبل استیل گذاشتیم و سعی داریم قسمتی از سالن رو جدا کنیم تا برای خودمون حال داشته باشیم چیدمان این بخش بیشتر شیری طلایی شد... مطبخ هم کرم قهوه ای با وسایل برقی سفید سِت شد ...کلا امیدواریم به زودی یک روز رو در خدمت دوستانمون در کلبه ی دو نفرمون باشیم و سر پناهی آزاد و ارام برای لحظاتی ایجاد کنیم ...احتمالا تا روز جمعه چیدمان کل خونه تموم میشه و از بابت خونه خیالمون راحت میشه ...
دوست دارم هر چه زود تر به زندگی عادی برگردم و با خیال راحت دنبال کار و مطالعه و زندگی و سفر و برنامه های اینده باشم ...
دستم هنوز بخیه داره یکم چُنبُلیده به هم ... نمیدونم چه شکلی میشه !!