وصله پینه

عشق تو نهال حیرت آمد                                  وصل تو کمال حیرت آمد

بس غرقه حال وصل کاخر                                هم بر سر حال حیرت آمد

یک دل بنما که در ره او                                   بر چهره نه خال حیرت آمد

نه وصل بماند و نه واصل                                 آنجا که خیال حیرت آمد

از هر طرفی که گوش کردم                               آواز سوال حیرت آمد

شد منهزم  از کمال عزت                                   آن را که جلال حیرت آمد