وصله پینه

سلام دوستان وصله پینه ای

پ. ن : این جمله ها رو با دقت بخونیم !!

یک جاهایی داره بی پرده و بی رو دربایستی به ما می گوید که . . .

و در آخر طی دو جمله از یک حیققت ناب می گوید .

خشم ،خاطره ی رنجش است .

خشمگین بودن صرفا گواه ابراز آزردگی ات در لحظه وقوع آن است .

تو مسئول ابراز احساساتت هستی ، اما ابراز خشم همواره مسئله است . ابراز خشم بدون آزار رساندن به دیگری ، دشوار است . نشان دادن آزردگی ات بهترین راه ابراز خشم است .

برای برطرف کردن خشم ، نخست بپذیری که آزرده شده ای . پذیرش آزردگی ، در زمانی که می خواهی خودت را شکست ناپذیر یا فراتر از همه این مسائل نشان دهی ، دشوار است .

اگر برای حفاظت از خویش احساساتت را پس بزنی ، کمتر واقعی می شوی و پیوند کمتری نیز با بهترین وجه خویش می یابی .

حتی اگر دردت را پنهان کنی ، باز هم آسیب دیده و خشمگین عمل میکنی . نسبت به رنجش حساس می شوی و با دیگران تحریک پذیر می نمایی . احساسات نهفته ات به شکلی غیر مستقیم سخن می گویند .

مصون نگاه داشتن دیگری از احساسات خشمگینانه خود و آزرده نکردن شان ، صرفا راه دیگری برای بیگانه کردن آن هاست . هر چه دیگری را برای مدت طولانی تری مصون بداری ، بیشتر احساس بیگانگی می کنی .

پس از مدتی دیگر از حضور در اماکن دلپذیر احساس شادی نمی کنی ، و هنگامی که با این پرسش رو به رو می شوی که " چرا ناراحتی ؟ " ، حتی نمی توانی جوابی به آن بدهی . این روند داستانی پیچیده و قدیمی به نظر می رسد .

کسانی که تو را می رنجانند و سپس اجازه نمی دهند آزردگی ات را ابراز کنی ، بیش از دیگران به تو آسیب می زنند .

هر کس بتواند باعث تلنبار شدن خشم در درونت شود ، می تواند تو را کنترل کند .

برای عشق ورزیدن باید از خشم خالی باشی .          

هنگانی که عشق جامه خشم به تن می کند ، دیگر شباهتی به عشق ندارد .

حتی هنگامی که خشم به عشق ملبس می شود نیز هنوز به خشم می ماند .

آزردگی ات را در زمان و مکان مناسب ابراز کن ، و همیشه برای مهرورزیدن آزاد باش .

آزردگی ام بر لبانم است .

مهر و محبتم از پی آن می آید .

شب و روزتان بی آزردگی